Aşıklık Geleneği

Türk kültürünün köklü gelenekleri içerisinde yer alan âşıklık, “ozan-baksı” edebiyatı denilen Türk destan anlatım geleneğine dayanmaktadır. Âşık, güzellikleri övdüğü ve acıları dramatik bir dille vurguladığı, kendilerine ait veya “usta malı” denilen deyişleri yöresel ezgilerle saz eşliğinde söyler.

Sevgiliye duyulan özlemi, ilahi aşkı, kahramanlık hikayelerini ve döneminin toplumsal sorunlarını, Anadolu insanının dünya görüşünü, ahlaki ve estetik anlayışını konu alan aşıklar şiir ve hikayelerini saz eşliğinde söylerler.

Atışma, Leb Değmez, Muamma Asma, Varsağı, Taşlama, Kalenderi, Selis, Deyiş, Destan, Divan, Koşma, Tekellüm, Mani, Türkü, Semai, Satranç ve Vezn-i Ahar âşık repertuarının türlerindendir.

Âşıklık geleneği içerisinde güçlü bir yere sahip olan ustaçırak ilişkisi, geçmişten günümüze kadar yaşamış olan âşıklar arasında bilgi, görgü ve tecrübe iletimini sağlayan bir köprü vazifesi görür.

Sanatçı: Yaprak ÖZDOĞAN