Makale - Rehber Isparta

Gamze Gül Kurnaz’ın Akademik Çalışması Türkiye Genelinde İlgi Gördü

Isparta’da yürütülen akademik çalışma, eğitim dünyasında uzun süredir tartışılan toksik liderlik ve öğretmen yalnızlığı konusunu bilimsel temele taşıdı. Gamze Gül Kurnaz’ın kaleme aldığı “Gölgede Kalan Öğretmenler: Toksik Liderlik ve İşyeri Yalnızlığı İlişkisi” adlı kitap, Hiperyayın etiketiyle yayımlanarak Türkiye genelinde akademisyenlerin ve eğitim yöneticilerinin dikkatini çekti.

Kitap, okul yöneticilerinin empati eksikliği, manipülasyon ve olumsuz tutumlarının öğretmenlerde yarattığı yalnızlık ve motivasyon kaybını detaylı verilerle ortaya koyuyor. Özellikle genç ve mesleğe yeni başlayan öğretmenlerin toksik liderlik karşısında daha kırılgan olduğu vurgulanıyor.

Gamze Gül Kurnaz, eserini “Öğretmenlerin görünmeyen mücadelesini görünür kılmak ve eğitimde daha insani bir yönetim anlayışını teşvik etmek” amacıyla kaleme aldığını belirtti.

Çalışma, Isparta’dan başlayıp ulusal düzeyde eğitim literatürüne önemli bir katkı sağladı ve geniş yankı uyandırdı.

Aklın Sınırında

Filozoflar, akılla gidiyorlar, netice idlâl(saptırmak, azdırmak)’e çıkıyor.
Kelâmcılar, vahyin içinde akılla gidiyorlar, fakat onlar da bir noktada kalıyorlar.
İşte bu sebeple tasavvuf ehli, aklın gücünün bittiği yerde teslîmiyetle kulluğun kemâline eriyor.Zira İslâm, teslîmiyet ile müsemmâdır. Bu açıdan ehl-i tasavvuf, Allâh’a, Peygamber’e ve Kitabullâh’a teslîmiyet göstererek yola devam ettiğinden, Allah ile cidâl (niza,kavga,çekişme)’e girmiyor.

Allah ile ilk cidâle, kibri sebebiyle kuvve-i akliyyede ifrata sürüklenen şeytan cür’et etti ve mânen helâk oldu, ebedî hayatını mahvetti. O, aklının kifâyetsizliğini idrâk edemeyip Allâh’ın emrine karşı çıktı:

“–Ben, Âdem’den üstünüm.” dedi. Hâlbuki Allah ona:

“–Sen mi üstünsün, Âdem mi?” diye sormadı. Sadece; “İtaat et!” buyurdu.

Bugün de aynı şekilde Allâh’ın emirlerinden taviz vererek:
“–Bu zamanda başka türlü olmaz. Bana göre böyle olması lâzım. Bugün peygamber gelseydi, o da benim düşündüğüm gibi yapardı.” demek, ucu küfre varan akıl tutulmalarıdır.